Bloeddrukmeters

electronische bloeddrukmeter

De klasssiek bloeddrukmeters maken gebruik van een opblaasbare manchet, een kwikkolom en een stethoscoop waardoor de arts de wervelingen hoort die ontstaan in de slagaders bij het leeg laten lopen van de manchet.

De bloeddruk kan met een electronische bloeddrukmeter op verschillende manieren gemeten worden: er bestaan verschillende technieken om de druk te meten en men kan ook de meting uitvoeren op verschillende plaatsen.

Manier van meten

Een bloeddruk kan gemeten worden via 2 methodes:

  • Korotkoff methode:
    De Korotkoff methode werkt via geluidsregistratie, een beetje volgens het principe van de arts die met de stethoscoop luistert. Er bestaan electronische bloeddrukmeters met een ingebouwde microfoon die de geluiden registreerd. Deze methode wordt bijna niet meer gebruikt in hedendaagse bloeddrukmeters.
  • Oscillometrische methode:
    Electronische bloeddrukmeters die werken volgens de oscillometrische methode maken gebruik van de schommelingen in de druk in de bloeddrukmanchet. Bijna alle hedendaagse bloeddrukmeters gebruiken deze meetmethode.

Plaats van de bloeddrukmeting

Men maakt ook een onderscheid naargelang de plaats waar de bloeddrukmeter manchet wordt aangebracht:

  • Bovenarmbloeddrukmeters:
    Bovenarmbloeddrukmeters zijn de meest gebruikte en de meest betrouwbare bloeddrukmeters. Ze meten de bloeddruk op dezelfde plaats waar de arts de bloeddruk meet met zijn kwikbloeddrukmeter en stethoscoop.
  • Polsbloeddrukmeters:
    Polsbloeddrukmeters meten de bloeddruk ter hoogte van de pols. Het is erg belangrijk om de bloeddrukmeter tijdens de meting ter hoogte van het hart te houden.
  • Vingerbloeddrukmeters:
    Dit type meet de bloeddruk ter hoogte van de vinger. Hun betrouwbaarheid is zeer controversieel en ze zijn dan ook bijna niet meer te verkrijgen.